အခုေခတ္ လူငယ္ေတြ ႏုိင္ငံျခား၊ ႏုိင္ငံျခားနဲ႔ ေျပာေျပာေနၾကတယ္။ ႏုိင္ငံျခားဆိုတာ အေမ့အိမ္ေလာက္ မေကာင္းမွန္း မသိၾကေသးလို႔ သြားခ်င္ေနၾကတာပါ။ ႏိုင္ငံျခားဆိုတာႀကီးကို “ရွင္ေထြး” ကေတာ့ ဒီလိုပဲ အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ခ်င္တယ္ရွင့္ -
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ဒုကၡေရာက္ရင္ ကူညီမဲ့လူ မရွိဘူး။ အတင္းေျပာမဲ့လူေတြပဲ ရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ေငြလိုရင္ေလ အလကားေခ်းမဲ့လူ မရွိဘူး။ အတိုး (သို႔) ရလိုမႈတစ္ခုနဲ႔ ေခ်းတဲ့လူပဲ ရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ မလုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္ကို ပိုက္ဆံမ်က္ႏွာ တစ္ခုပဲၾကည့္ၿပီး လုပ္ေနရတဲ့ လူေတြပဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ငပိရည္နဲ႔ တို႔စရာ အစံုအလင္မရွိဘူး။ ေပါင္မုန္႔နဲ႔ေခါက္ဆြဲပဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ေနမေကာင္းျဖစ္ရင္ ေဆး႐ံုလာေစာင့္ေပးမဲ့လူ မရွိဘူး။ ဖုန္းေလးနဲ႔ ေနေကာင္လားလို႔ ၀တ္ေက်တန္းေက် ေမးတဲ့လူပဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း မရွိဘူး။ ကုိယ္နဲ႔ခင္တဲ့ လူေတြကပဲ ကုိယ့္မေကာင္းေၾကာင္း အမ်ားဆံုး ေျပာတဲ့ လူေတြပဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ေတြ႕ရင္ေတာ့ လြမ္းေအာင္ခြ်ဲၿပီး ေနာက္ကြယ္က်ရင္ ေမ့တဲ့ လူေတြပဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ပါဆယ္ထည့္ခ်င္တာတို႔ ျမန္မာျပည္က ေပးခ်င္တာတို႔ကို လိုလိုလားလား သယ္မဲ့လူ မရွိဘူး။ မပါလာရင္ ရန္ေတြ႕မဲ့ လူေတြပဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ တစ္ခါ ကူညီၿပီးရင္ ကိုယ့္ဆီက အခါတစ္ရာေလာက္ အခြင့္အေရး ျပန္ယူမဲ့လူေတြပဲ ရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ တစ္က်ပ္ဖိုး ခ်မ္းသာရင္ တစ္တစ္ေထာင္ဖိုးေလာက္ ရွိသေယာင္ အၾကြားထူေတြပဲ ရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ တကယ္ခ်စ္တဲ့လူကို ရွာဖို႔ ခက္ေပမဲ့ Online မွာေတာ့ QQ ေတြကို “ခ်စ္တယ္” “ခ်စ္တယ္” လို႔ ေျပာတဲ့လူေတြပဲ ရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ျပႆနာတစ္ခုကို တိုက္႐ိုက္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ေျဖရွင္းမဲ့အစား ဖုန္းေရွာင္တာတို႔၊ ပတ္ေျပးတာတို႔ လုပ္တဲ့ လူေတြပဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ကုိယ္က ေပးစရာရွိရင္ တျပားမွ မေပးခ်င္ပဲ။ ကိုယ္က ရမယ္ဆို အေသယူ၊ အေသစားတတ္တဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ လူေတြေရွ႕မွာေတာ့ မခုတ္တတ္တဲ့ေၾကာင္လိုမ်ဳိးနဲ႔ ကိုယ္ရာမွာ ကိုယ္လုပ္ခ်င္ကို လုပ္တဲ့ လူေတြပဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ မိသားကို လြမ္းေသာ္လည္း မျပည့္စံုေသးတဲ့ ဘ၀မို႔ ေအာင့္အီးသီးခံၿပီး ေနေနရတဲ့ လူေတြလဲ ရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ငါရွာတဲ့ ပိုက္ဆံ၊ ငါႀကိဳက္သလို သံုးမယ္ဆိုၿပီး “ငါ့ေလွ ငါထိုး ပဲခူးေရာက္ေရာက္” ေတြလဲ ရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ သူမ်ား အဆင္ေျပတာ မေျပာတာ ငါ့အလုပ္မဟုတ္ ငါ ပိုက္ဆံရရင္ၿပီးေရာဆိုၿပီး ပိုက္ဆံမ်က္ႏွာတစ္ခုထဲၾကည့္တဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ မစားရက္၊ မေသာက္ရက္၊ မ၀တ္ရက္နဲ႔ ။ “ကိုယ့္၀မ္းကိုယ္ မသဒၶါ”တဲ့ လူေတြလဲ ရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ Gtalk, Facebook သံုးတတ္တာကို ကြန္ပ်ဴတာကို ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သိလွၿပီ၊ တတ္လွၿပီးဆိုၿပီး ပညာရွင္စတုိင္နဲ႔ ဂိုက္ေပးၾကမ္းတဲ့ လူေတြလဲ ရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ လူမ်ဳိးျခားမေရွာင္ ကိုယ့္အမ်ဳိးကိုဖ်က္တဲ့ သံေခ်းေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ကိုယ္အဆင္ေျပဖို႔တစ္ခုအတြက္ ဘာမဆို ေပးရတဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ကိစၥတစ္ခုကို မဆံုးႏုိင္ေအာင္ ဖြတဲ့လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ ႏိႈင္းၿပီး (ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ ႏိႈင္း ႐ိုင္း) ေျပာတတ္တဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ သူ႔အလုပ္မွာ ဘယ္လိုေနရတယ္။ ငါကိုလဲ သူ႔လိုပဲ ထားသင့္တယ္ဆိုၿပီး။ Boss ကို Complain တက္တဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ တနဂၤေႏြနားရက္ေတာင္ မနားႏိုင္၊ အလုပ္သမား အခြင့္အေရးဆိုတာကို နားမလည္ပဲ Boss မ်က္ႏွာတခုပဲၾကည့္ၿပီး ေအာက္က်ဳိ႕ေနတဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ကိုယ္ရတဲ့ လစာနဲ႔ မမွ်ေအာင္ ရည္စားကို ဖုန္းေခၚေခၚေနတဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ အမိေျမက မိသားစု အဆင္ေျပဖို႔ တခုထဲနဲ႔ ဘ၀တခုလံုး ဆံုး႐ံႈးတာကိုေတာင္ အဆင္ေျပေအာင္ ပိုက္ဆံရွာေနတဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ အလုပ္တခုရဖို႔ အိမ္တကာက စာတုိက္ပံုးထဲမွာ အလုပ္ရွိရင္ ေခၚပါလို႔ စာလိုက္ထည့္ရတဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ အေနဆင္းရဲ၊ အစားဆင္းရဲ၊ အအိပ္ဆင္းရဲနဲ႔ ေပးလာခဲ့ရတဲ့ ေအးဂ်င့္ဖိုး ျပန္ရေအာင္ ရွာၿပီး မျပန္ႏုိင္ၾကေသးတဲ့ လူေတြလဲ ရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ လမ္းမွာ လႊင့္ပစ္ထားသမွ် ပစၥည္းအကုန္ေကာက္ၿပီး အမိေျမကို ျပန္ပို႔တဲ့ လူေတြလဲ ရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ကိုယ့္အလွည့္က်ရင္ တျပားဖိုးမွ အတင္းစီးမခံတဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ အသက္ႀကီးၿပီး အခ်ိန္မစီးတဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ဘ၀ကို ျဖစ္သလို႐ုန္းကန္ၿပီး ျပန္ခ်င္ပါေသာ္လည္း ေလယာဥ္လက္မွတ္ဖိုး မတတ္ႏုိင္လို႔ မ်က္ရည္က်ိတ္က်ေနရတဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ကုိယ့္ဘာသာလဲ မ၀င္/၀င္လာေအာင္ လံႈေဆာ္တတ္တဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ သူမ်ားေျပာသမွ် အကုန္နားေထာင္ၿပီး အိမ္ေရာက္မွ ဖုန္းတလံုးနဲ႔ အတင္းလိုက္ အုပ္တဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ရြာက အက်င့္မေဖ်ာက္ေသးပဲ ေအာ္က်ယ္ ေအာ္က်ယ္နဲ႔ (၇) အိမ္ၾကား၊ (၈) အိမ္ၾကား ေအာ္ေအာ္ေျပာတတ္တဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ သားႀကီး၊ မယားႀကီးရွိပါေသာ္လည္း သူမ်ားသားပ်ဳိ သမီးပ်ဳိကို ဖ်က္ဆီးတဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ၄ ႏွစ္၊ ၅ ႏွစ္ေလာက္ လူပ်ဳိပါလို႔ေျပာၿပီး ျပန္ခါနီးမွ အိမ္ေထာင္သည္ဆိုတာကို သိၾကရတ့ဲ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ေယာက်္ားေလးတန္မဲ့ ခ်ဳစားတဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ မိန္းခေလးက အေမ ေခၚရေလာက္ေအာင္ မိန္းမဆန္တဲ့ ေယာက္်ားေတြလဲ ရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ “မိန္းမရွိခိုး၊ သြားမက်ဳိး” ဂါထာကို အလြတ္က်က္ထားတဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ဟင္းရြက္ တစီးကို (၂) ခါ ခြဲၿပီး ေၾကာ္စားတတ္တဲ့ ေယာက္်ားေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ကိုယ့္ကိုပစ္သြားတဲ့ မိန္းခေလးကို၊ ကိုယ္ကပဲ စြန္႔ပစ္လိုက္တဲ့ ပံုစံဖမ္းၿပီး ေျပာတဲ့ ေယာက္်ားေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ေယာက္်ားျခင္းမေရွာင္ အတူတူေနတဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ကိုယ္အဆင္ေျပရင္ၿပီးေရာ မိန္းမေတာထဲ ေနရဲတဲ့ ေယာက္်ားေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ မိန္းမယူထားၿပီး မိန္းမကို ေရေတာင္မသဒၶါတဲ့ ေယာက္်ားေတြလဲရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ျမန္မာျပည္က မိန္းမ၊ ရည္းစားကိုေမ့ထားလုိက္ၿပီး အေနနီးစပ္ၿပီး သာယာ သြားတတ္တဲ့ ေယာက္်ားေတြလဲ ရွိတယ္။
ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ျမန္မာျပည္က မိန္းမ၊ ရည္းစားကိုေမ့ထားလုိက္ၿပီး အေနနီးစပ္ၿပီး သာယာ သြားတတ္တဲ့ ေယာက္်ားေတြလဲ ရွိတယ္။
---------------------------------------------------------------------------------------------
မေကာင္းတဲ့ ဘက္မွ ေရးထားတာျဖစ္ပါေသာ္ျငားလည္း တကယ္ႀကံဳေတြ႕ေနရသည္မ်ားကို ခ်ေရးျခင္း ျဖစ္သည့္အတြက္ အမွားပါရင္ ခြင့္လႊတ္ပါလို႔............
